porsche 1964
select your language
VINTAGE 
PORSCHE
home
De 'barn find' van een '64er 911
#300170 stond van 1974 tot 1993 in een schuur. Geen schade, geen roest...
Op jacht in de States
Omdat in de vroege jaren '90 de klassieke 911 nog niet zo heel erg
populair was, loonde het nog de moeite om in de States op expeditie te
gaan naar goede of bijzondere exemplaren. Inmiddels kun je dat wel vergeten omdat die bron vrijwel is
opgedroogd. Bob Hahn, eminent specialist in klassieke Porsches, was eind
1991 gestart met zijn Porsche restauratiebedrijf in Almere.
In 1992 en in 1993 ging hij tweemaal naar Amerika met de
bedoeling om goede 356's en vroege 911's in te kopen.
Op de tweede expeditie in '93 ontdekte hij op een zeker
moment een vormeloze hoop achterin een werkplaats,
afgedekt met dekens. Nu kun je een Porsche afdekken, maar Bob herkent het Porsche silhouet nog onder twintig paardendekens. Daaronder
stond nog een 911. 'What's that over there?'.'Well, that's another
Porsche, but it is not yet finished. Not for sale'.
Of hij hem toch even mocht zien, want hij had toch immers een lange reis
gemaakt, nietwaar?
De dekens werden verwijderd. Deze auto was in 1976 afkomstig van een
Duitser, toen die zijn vakantie in Californië had beëindigd. Om vostrekt onuidelijke redenen had men al lang geleden de auto gestript. Sindsdien staat de auto daar zo in een hoek. De witte carrosserie stond er vuil en stoffig bij. De hoog staande kont
verried dat er geen motor in zat, maar ook die lag in onderdelen in een
aantal kratten, achter de auto. Samen met de versnellingbak. Erg
slordig allemaal. Maar roest? Of schade? Op het eerste gezicht kon Bob
Hahn daarvan niets ontwaren. De groene cijfers op de instrumenten wezen
er op, dat hij hier met een '66er, of wellicht wel met een '65er te maken
hadden. Bij het licht van een aansteker kroop Bob onder de klep en likte
zijn duim alvast nat om het chassisnummer te kunnen lezen.
Drie-nul-nul-een-zeven-nul stond er in geslagen. 300170!!! Verbazing en
vreugde streden om voorrang. Nu was het de kunst om geen opgewonden indruk te maken, welnee...
Zo noteerde Porsche de allereerste 911 productie
Hier stond een van de allereerste 911's uit 1964. Nog net in november of
december geproduceerd, toen Porsche ze nog 901 noemde, voordat Peugeot ze terugfloot. Even naar de achterklep kijken, wat daarop stond.
Hij trof rechtsonder geen script
aan, dus dat zou ook wel in een van de dozen liggen. Maar er zaten ook
geen gaatjes aan de rechter onderkant waar je ze verwachtte. Dit was dus een van de eerste auto's, nog zonder enig script. Toen hij de klep opendeed, keek hij
ineens op een gladde dwarsbalk zonder de zo
vertrouwde zes profieltjes. Dit bewees twee dingen: dit was een van de
allereerste exemplaren, en hij was nog nooit van achteren aangereden.
Van voren ook niet trouwens. Nergens. Deze oer-911 was niet meer dan 9 jaar op de weg geweest! Nu viel ook het dashboard op. Uit een stuk, vastgezet met vier
schroefjes, met noppen afgedekt.
Dat hadden we maar een keer eerder
gezien: op de foto's van de '64er oer-911 in de 911 bijbel van dr. Brett
Johnson. Dit leek wel een leuk project voor onze lange winters in
Holland, begon Bob voorzichtig. Voor hoeveel geld waren de heren bereid
om afstand te doen van deze 'remains'? 'Fourteen grand', sprak de
verkoper. Bob bleef Hollander, dus dat wees hij verontwaardigd van de
hand. Hij zat eerder te denken aan 'less than 10 grand or so'. 'Okay, for 9.5
grand you can take the complete lock, stock and barrels. If you pay
cash'. Nog nooit is er zo hard gebeld en geregeld om het spul op een
zeecontainer te krijgen. Voordat de verkoper zich zou bedenken. Alle
kleine losse zaken gingen direct mee, en alles wat te groot of te zwaar
was werd in de carrosserie geladen. Met een paar snelbinders werden de
deuren naar elkaar toe dichtgetrokken.
Hoeveel ongelaste vroege 911's zouden er nog bestaan? En hoeveel
ongelaste 64ers? Bob had er nu eentje op zijn trailer staan, zomaar bij
toeval gevonden achterin een mottige werkplaats. Hij had Doornroosje
wakker gekust. Voor een bedrag van 9.500 dollar mocht ik mij de nieuwe
eigenaar noemen van deze ultieme bouwdoos, waarvan de motoronderdelen zelfs al gereviseerd bleken te zijn. Dat bedrag was stukken minder dan de 400.000 dollar (nee, er staat géén nul te veel...) die Porsche collector Jerry Seinfeld drie jaar later zou neertellen voor de stoffelijke resten van een '64er 911.
In 1996 Seinfeld spent an outrageous 400.000 $ to the above remains with VIN 300049.
In an interview with 911 & Porsche World he called it "a less than pleasant
transaction".
The pristine number 300170 was purchased in 1993 for a louzy $9.500. A real bargain...
Maar dat barrel droeg het nummer #300049 en was volgens de kardex aan de professor zelf afgeleverd. En voorts stond bouwnummer 300049 officieel te boek als de eerste Porsche die de fabriek had verlaten onder de noemer 'Typ 911'.
Volgens de kardex is nr. 170 in
december 1964 door de Keulse Porsche dealer Fleischhauer afgeleverd
aan de eerste Duitse eigenaar Jacob Nolden in Bonn (klik op de naam voor een grote foto). De bon vermeldt de volgende
opties: getint glas, Blaupunkt radio, Hirschmann antenne en een Webasto benzinekachel. Jawel, zo'n ding dat
verantwoordelijk was voor het uitbranden van talloze 911's. Het leek wel
een complot tegen de nieuwste Porsche. Achterin was firma Solex verantwoordelijk voor menige
carburateurbrand, en voor stak firma Webasto de fik er in. Vlak achter
de benzinetank, altijd prijs. Goddank is de ontsteking van de kachel in
deze auto - zoals bij de meeste exemplaren het geval was - snel defect
geraakt en nooit meer gebruikt. Tien jaar na zijn aflevering zou de auto
dus in de States verzeild raken. De Duitse eigenaar had kennelijk het
nuttige met het aangename verenigd. Hij financierde zijn vakantie in de
States door zijn gewilde 911 niet mee terug te nemen, maar voor dikke
dollars van de hand te doen.
Kleine tegenvallers en grote meevallers
Eenmaal in Nederland duurde het toch nog tot 1996 voordat er
werkzaamheden aan mijn auto begonnen. En dat in een langzaam tempo. Maar
er was geen haast, want wat in het vat zit verzuurt niet. En het viel
niet mee om uit een bak ongesorteerde onderdelen een auto samen te
stellen. Soms dachten we dat er aan de auto geknoeid was, zoals bij de
bediening van het tankklepje in het voorspatbord. Onder het dashboard
stak een dikke, rondgebogen aluminiumdraad
uit, zoals een grondzeilpen, die aan de bovenkant uitkwam in de ruimte
van de voorstijl alwaar middels een eenvoudig klemmetje een draadje
voorwaarts ging. Blijkt die primitieve oplossing volkomen origineel te zijn! We ontdekten
het net op tijd op pagina 71 van voornoemde Porsche bijbel, anders
hadden we het spul verwijderd en weggegooid. Elk jaar werd er wel een
stap gedaan, te beginnen met goed spuitwerk aan de koets, waar overigens
verder weinig aan hoefde te gebeuren. Het beperkte zich tot het
gladkloppen van wat oppervlakkige deukjes en wat roestsanering onder de
achterruit. En de ontbrekende onderdelen werden links en rechts
opgespoord en gekocht of gemaakt. En dan waren er
nog de ontbrekende '64er deurgrepen, 'subtly
different' dan de latere uitvoeringen. Ook zo kenmerkend voor de oer-911 zijn de rechts parkerende ruitenwissers.
Het luchtrooster in de motorkap was nog samengesteld uit 15 losse
strips, zes lange tapeindjes, afstandbusjes en moertjes. Welgeteld 105
onderdelen. Zou arbeid dan helemaal niets gekost hebben in die tijd?
Voor ons was het wel prettig. Het maakte het gemakkelijk om het geheel
kaarsrecht te maken en tip-top te polijsten.
Het was duidelijk dat de auto slechts 10 jaar op de weg was geweest,
maar omdat de tellers uit die tijd nog slechts 5 posities hadden kon er
geen conclusie worden verbonden aan de kilometerstand van 79.000.
Hoeveel keer zou hij klokje rond zijn gegaan? De conditie van het geheel
deed vermoeden dat dit slechts 1 keer is geweest. Het onderstel werd
volledig onder handen genomen, en waar nodig werd vernieuwd. Alles werd
verchroomd, verzinkt, gepoedercoat. In plaats van kant-en klare maar
slecht passende tapijtsets in te lijmen, werd de vorm van de oude
karpetten precies overgenomen op de juiste soort bekleding zoals die ook
in de 356 zat. Gelukkig bestond er tot 1974 nog nauwelijks car-stereo, zodat de volkomen gave deurpanelen niet waren verpest met luidsprekergaten. Ook de rode leatherette stoelen waren volkomen gaaf, maar de pepita middenbaan zag er niet meer uit.
Omdat die rood(+zwart?)/witte pepita stof niet meer te krijgen was, maar ook omdat rode corduroy een wat evenwichtiger interieur opleverde is de stoelbekleding daardoor vervangen. Ook zo'n probleem waren de ontbrekende zonnekleppen. Die vroegste sun visors zijn uiteraard niet meer te krijgen, en de exemplaren die je af en toe aangeboden ziet zijn totaal verweerd en verpieterd. Kijk maar op fotoverslag van de restauratie van de kleppen die ik op E-bay kon bemachtigen klik hier.
Engine sound horen? Klik hier
Klik op deze foto's voor het volledige foto album
Op Porsche Motion 2008 op het TT circuit in Assen was een fraaie
glansrol weggelegd bij de viering van het 60 jarig Porsche jubileum
In maart 2008 presenteerde de Duitse fabrikant van precisie modellen CMC
een prachtig model van mijn auto. De meest gedetailleerde 911 in 1:18 ooit!
CMC heeft een prachtige 3-D presentatie gemaakt van dit model: klik hier
Voor de lijst en foto's van alle bekende '64er 911's wereldwijd klik hier